Przejdź do treści
Wiersze

jej płomień

Skomentuj jako pierwszy

 

jej płomień

 

niejednokrotnie poparzy dłonie

roztopiony wosk boleśnie oblepi palce

knot raz walczy jakby nie chciał się zapalić

innym razem wzrasta przesadnie wysoko

wabiąc wirującym płomieniem

 

jest złudzeniem ciepła

*dziewczynki z zapałkami też nie ogrzał

 

mimo żaru jest lodowaty

nie daje ani jasności ani blasku

zmusza do zapatrzenia

 

rani pulsujące życiem ciało

rani wpatrujące się w niego oczy

 

jest w sam raz dla zamkniętych powiek

.

zdj. z int.

Zostaw słowo

Adres e-mail nie zostanie opublikowany. Nazwa, e-mail i witryna są dobrowolne.