Fryderyku…

dziś znów dzięki tobie z nim byłam                                                   

trzymał moje dłonie nieporadnie stąpając                                                                   

dziś znów z nim liście rudawe liczyłam

płochliwe wiewiórki  głaskałam wzrokiem

dziś znów dzięki tobie zastygła łza – w locie